تبلیغات
زیست شناسی - تمرینات بدنی و ورزش به عنوان یك شیوة مقابله(COPING) با استرس(1)

تمرینات بدنی و ورزش به عنوان یك شیوة مقابله(COPING) با استرس(1)

سه شنبه 10 دی 1387 11:16 ق.ظنویسنده : اساتید

 

 با تشكر از دكتر موسوی(استاد تربیت بدنی)

در این بخش چهارچوب مربوط به استفاده از ورزش به عنوان یك راهبرد كنترل استرس تشریح می‌شود. به نظر می‌رسد انواع و سطوح مختلف ورزش، تأثیرات مثبت رفتاری مانند اعتماد به نفس و كاهش واكنش نسبت به استرس را موجب می‌شود. اطلاعات زیادی در مورد ارتباط فعالیت بدنی و استرس وجود دارد و تحقیقات بیشتری نیز لازم است تا ارتباط نوع ورزش، نحوة انجام آن و عوامل محیطی را بر گروه‌های مختلف اجتماع روشن كند و شیوة اجرای آن را توصیه نماید. هدف اصلی این است كه ورزش به عنوان یك شیوة بسیار مؤثر در مدیریت فشار روانی مورد توجه قرار گیرد. استرس یك اثر مهم بر روی كیفیت زندگی روزانه افراد است. نتایج مضر اثرات زندگ پر سر و صدا و شلوغ امروزی موجب كاهش شدید سلامتی شده است. همانطور كه استرس به میزان زیاد سبب پریشانی و خستگی و بی عاطفگی می‌شود، مقدار كمی از استرس نیاز است تا موجب هیجان، تحریك و رنگ زندگی شود. هانس سلیه (1975) بیان نموده است كه استرس چاشنی زندگی است.


پاتل(1991) نقش استرس را در زندگی به صورت منحنی عملكرد انسان نشان داده است.
به نظر او، استرس به چهار بخش تقسیم می‌شود:  1- استرس خیلی كم 2- استرس مطلوب 3- استرس خیلی زیاد 4- فرسودگی(نمودار شماره1).
استرس خیلی كم به معنی فقدان انگیزه و تحریك است كه منجر به سستی و كاهلی می‌شود. استرس خیلی زیاد نیز منتهی به فرسایش انسان می شود و نتیجه فرسودگی زیاد نیز، شكست و نابودی است. انسان باید در مدیریت فشار روانی سطح بهینه‌ای از استرس را فراهم نماید تا تلاش و حركت او را افزون كند. این سطح از استرس در منحنی پاتل درواقع سطح مطلوب نامیده می‌شود كه موجب افزایش عملكرد انسانی در كار و زندگی می‌گردد.
 
نمودار 1- منحنی عملكرد انسان “پاتل“
فعالیت بدنی و ورزش یك راه ایده آل است تا شخص به سطح مطلوبی از استرس كه موجب كاهش كیفیت زندگی نشود، برسد. تمرینات بدنی و ورزش همراه با فوائد جسمی و روانی است كه به طور مؤثر در مقابله با استرس كمك می‌كند. مزایای روانی تمرین نیز به طور خاص به بهداشت روانی كمك می‌نماید. این مزایا شامل بهترشدن خلق و خوی، توسعة خودمفهومی، عزت نفس و تغییر در واكنش نسبت به فعالیتهای تنش‌زا است.

كاهش علائم استرس در اثر ورزش
اضطراب، افسردگی و خشم، علائم نوعی استرس هستند. از آنجا كه ورزش همراه با مزایای كوتاه مدت رفتاری است به عنوان یك راهكار مؤثر در جهت كاهش استرس افراد سالم جامعه و افراد با میزان بالای استرس مورد استفاده قرار می‌گیرد. مدارك موجود ارتباط بین ورزش و كاهش كوتاه مدت در علائم روانی استرس مانند اضطراب، تنش،‌ افسردگی و خشم را دلالت می‌كند. بررسی‌ها نشان می‌دهد كه ورزش، اثرات مثبت كوتاه مدت بر رفتار دارد و با قاطعیت نمی‌توان عنوان نمود كه تغییرات حاد نیز در اثر ورزش ایجاد می‌شود.

شیوه های به كارگیری تمرینات بدنی جهت ایجاد حداكثر فوائد روانی
به نظر می‌رسد كه تمرین ورزشی به طور خودبخودی و اتوماتیك ثمر بخش نیست، بلكه بستگی به تعامل عواملی چون تمرین كننده، نوع فعالیت بدنی و محیط فعالیت دارد. مثلاً به طور مثال نوع ورزش یا روش اجرای ورزش و شدت آن متغیرهای مهمی هستند. در جدول شمارة 1 به طور خلاصه این عوامل مشخص شده است. لیكن تحقیقات بیشتری لازم است تا ارتباط بین تغییرات رفتاری و طبقه بندی ورزش را آشكار كند.
جدول 1- طبقه بندی ورزش برای افزایش فوائد روانی
 
خصوصیات اصلی اجزاء   
1- دلپذیر و لذت بخش بودن فعالیت     
 1-2- هوازی یا تنفس شكمی موزون    
2- ویژگی تمرین 2-2- عدم وجود رقابت   
 3-2- محیط معین و قابل پیش بینی   
    
3- نیازمندی های تمرین 1-3- شدت: معتدل   
 2-3- مدت: حداقل 20 تا 30 دقیقه   
 3-3- تكرار: به طور مرتب در برنامه هفتگی 

مفرح و لذّت بخش بودن فعالیت
یك ضرورت اصلی فعالیت بدنی، دلپذیر و لذت بخش بودن آن است تا موجب بهبود وضعیت روانی افراد شود. لذت بخش بودن ورزش موجب تشویق افراد می‌شود تا دستیابی به اهداف تربیت بدنی مانند آمادگی قلبی تنفسی، كاهش وزن بدن و حتی كاهش استرس میسر شود.
درصورتی كه ورزش مایة نشاط و لذّت باشد به طور كیفی در كنترل استرس از دارو نیز مؤثرتر است.
هم چنین ورزش موقعیت دلپذیری است كه موجب رشد و پرورش استعدادهای ذاتی افراد
می‌شود. پژوهشگران تاكید می‌كنند كه تمرین بدنی باید همراه با لذت بخشی باشد. دین اورنیش(1990) پیشنهاد می‌كند كه واژة تمرین طرح ریزی شده باید جایگزین تمرین مفرط و خسته كننده باشد.
لذت بخش بودن تمرین موجب انتخاب و دنبال كردن برنامه ورزشی می‌شود. شخصی كه ورزش كردن را دوست ندارد، در فعالیت بدنی به صورت منظم شركت نمی‌كند. بنابر این لذت بخش بودن تمرین و ورزش عملاً بر مؤثر بودن ورزش به عنوان یك روش كاهش استرس دخالت دارد. درصورتی كه افراد ورزش را به طور مستمر انجام ندهند، فوائد ناچیزی حاصل می‌شود.

ویژگی تمرین
از ویژگی‌های تمرینات ورزشی كه موجب كاهش استرس می‌شود، این است كه بیشتر هوازی باشد تا تنفس شكمی را تسهیل كند. در كتب مختلف نیاز افراد به ورزش هوازی جهت كاهش استرس مطرح شده است. با این حال مطالعاتی كه به طور مستقیم مشخصات ورزش هوازی را بیان نموده باشد، اندك است.
امكان دارد تنفس‌های شكمی موزون (كه به وسیلة ورزش‌های هوازی و بعضی از ورزش‌هایی كه از شدت كمی برخوردار است، ایجاد می‌شود) بیشتر از تمرینات بی‌هوازی (تمرینات كوتاه مدت و شدید) منجر به كاهش استرس  شود. مدیر مركز كاهش استرس در مركز درمانی دانشگاه ماساچوست بر اهمیت تنظیم و كنترل افكار در تنفس عمیق به عنوان یك راهبرد مهم در كاهش استرس تاكید می‌كند. در واقع تنفس عمیق یك شیوة مهم در كنترل استرس محسوب می‌شود. هم چنین بطور تجربی بعنوان یك برنامه معتبر برای كاهش بیماری‌های قلبی توصیه شده است.
رقابت یكی دیگر از ویژگی‌های ورزش است كه ممكن است با تغییر روحیه مربوط باشد. وقتی كه كمی رقابت در فعالیت‌های بدنی وجود داشته باشد، از اثرات منفی روانی مانند افسردگی، ناامیدی، پایین بودن عزت نفس جلوگیری می‌شود. اما از طرف دیگر ورزش‌های رقابتی سطح استرس را افزایش می‌دهد كه موجب افزایش مطلوب استرس در ورزشكاران شده و كارآیی و عملكرد ورزشی را بهبود می‌بخشد.“هاك فورت“ و “اشپیل برگر“ (1989) در كتاب اضطراب در ورزش بیان نموده‌اند كه ورزش‌های رقابتی سبب ایجاد استرس می‌شود.
پدیده تمرین زیاد در ورزش‌های رقابتی عامل اصلی ایجاد استرس است. اگر هدف از فعالیت‌های بدنی كاهش استرس باشد، احتمالاً رقابت سبب تشدید آن می‌شود. فقدان تحقیقات مربوط به سطح استرس در ورزشهای رقابتی ایجاب می‌كند تا رابطة بین ورزش‌هایی نظیر تنیس و بسكتبال با میزان لذت بخشی و كاهش استرس بیشتر مورد بررسی قرار گیرد.
آخرین ویژگی تمرین این است كه در یك محیط قابل پیش بینی و معین انجام گیرد. دویدن، شنا، هاتایوگا و دوچرخة ثابت، فعالیت‌هایی هستند كه می‌توان روی آن‌ها كنترل بیشتری اعمال نمود. فعالیت در اماكن پر سر و صدا و غیر قابل كنترل و یا همراهی با افراد متفاوت اغلب موجب افزایش استرس می‌شود. چنانچه “جورج شی هان“ (1990) در سالمندی دویدن انفرادی را پیشنهاد كرده و می‌گوید:«من در زمان دویدن خودم را پیدا  می‌كنم».

نیازمندی‌های تمرین
شدت، مدت و تكرار تمرین در به حداكثر رساندن فوائد درونی تمرین بسیار اهمیت دارند. ارتباط بین شدت تمرین و تغییر رفتار هنوز ناشناخته است. به هر حال مدارك زیادی تأثیر تمرین ورزشی با شدت كم نظیر پیاده روی، هاتایوگا و دوچرخه سواری با شدت پایین را تائید می‌كند.
به نظر می‌رسد كه تمرینات با شدت متوسط بیشتر از تمرینات شدید از نظر روانی موجب ایجاد تندرستی می‌گردد. تمرینات شدید یا تمرینات طولانی مدت ممكن است موجب استرس شود. با این حال ارتباط بین شدت تمرین و تغییر رفتار نیاز به بررسی‌های بیشتری دارد.
تحقیقات نشان داده است كه حتی حداقل 5 دقیقه پیاده روی می‌تواند موجب بهبود وضعیت روانی شود. اما عموماً معتقدند كه برای ایجاد فوائد روانی مدت زمانی در حدود 20 تا 30 دقیقه لازم است.
سه مدت تمرین 10، 25و40 دقیقه‌ای بطور معنی داری در مقایسه با گروه كنترل موجب واكنش‌های بهتر قلبی عروقی نسبت به استرس شده است هر چند كه این تغییرات بر اساس تفاوت این سه زمان نبوده است. “پتروزلو“ و دیگران(1991) پیشنهاد نمودند كه محققین و پژوهشگران ارتباط بین مدت تمرین با تغییر رفتار، بخصوص برای جلسات تمرین 1 تا 20 دقیقه را بیشتر مورد بررسی و مطالعه قرار دهند.
تمرینات طولانی‌تر از 30 دقیقه ممكن است همراه با مزایای روانی بیشتری باشد. برای مثال “گلاسر“ (1976) بیان نموده است كه زمان 40 تا 50 دقیقه وقت لازم است تا وضعیت مثبت در روحیه بوجود آید. “مندلن(1981) هم زمان 2 ساعت را پیشنهاد نموده است.
به نظر می‌رسد كه تكرار تمرین هم سبب افزایش لذت تمرین شود، عادت به ورزش كردن سبب
می‌شود كه افراد آرامش را بیاموزند. “بوچر“ و “لاندر“ (1988) دریافتند كه یك شدت زیاد از تمرین (80 الی 85 درصد از حداكثر ضربان قلب بر روی تریدمیل) موجب كاهش اضطراب حالتی و افزایش امواج آلفا در مغز شده است. این تغییرات زمانی رخ می‌دهد كه شخص بر حسب عادت 30 مایل یا بیشتر در هفته در مدت 2 سال پیاده روی داشته باشد. دونده‌های مبتدی بعد از تمرین با شدت بالا هیچ تغییری را در وضعیت اضطراب حالتی مشاهده نكرده‌اند.
در تحقیقاتی كه در رابطة با ورزش و افسردگی انجام شد، “نورث“ و دیگران (1990) بیان كرده‌اند كه تأثیر ورزش با افزایش آن (تعداد هفته ها و جلسات) بیشتر می‌شود.
دلیل دیگر، ورزش نمودن به طور منظم این است كه در افراد معمولی اثرات تغییر روحیه حداقل 2 تا 4 ساعت پس از ورزش باقی می‌ماند. این مزایای كوتاه مدت ممكن است نتایج حاصل از ورزش نمودن را به عنوان یك شیوة كاهش استرس، تحت تأثیر قرار دهد. به هر حال اگر فردی احساس كند اضطراب كمتری داشته و افسردگی یا سطح استرس برای 2 تا 4 ساعت كمتر شده است و ارتباطات وی با مردم و تصمیمات وی در این زمان بهبود یافته است، بهتر است كه برنامه منظمی از فعالیت ورزشی داشته باشد تا تغییر عادات رفتاری كه دائماً در اثر ورزش ایجاد می‌شود به مرور موجب ایجاد یك عادت رفتاری مثبت شود.

فواید فعالیت‌های بدنی و ورزش
فعالیت‌های ورزشی نه تنها موجب سلامت جسمانی می‌شود، بلكه بر سلامت روانی هم مفید است. به طور مسلم سلامت جسمانی و روانی با هم مرتبط هستند. در این قسمت بعضی از فواید جسمانی و روانی تمرینات ورزشی به طور خلاصه شرح داده شده می‌شود:
سلامت جسمی
وقتی مردم از سلامت صحبت می‌كنند، اغلب منظورشان سلامت جسمی است. سلامت جسمی در واقع شامل كارآیی بدن و قسمت‌های مختلف آن است. برخی فواید تمرین مداوم عبارتند از:
1- افزایش كارآیی ریه‌ها و سیستم گردش خون، به طوری كه انتقال خون و اكسیژن را به سلول‌ها  تسهیل می‌كند.
2- افزایش خاصیت ارتجاعی ریه‌ها، چنان كه در هنگام تنفس حجم هوای بیشتری وارد ریه‌ها می‌شود.
3- به تعویق انداختن پیری و فرسایش بافت‌ها.
4- افزایش تولید گلبول‌های قرمز خون در مغز استخوان كه منجر به افزایش انتقال اكسیژن به قسمت‌های مختلف بدن می‌شود.
5- كمك به حفظ فشار خون طبیعی در هنگام فشارهای عادی و پایین‌تر آوردن فشار خون به هنگام فشارهای شدیدی كه منجر به بالا رفتن فشار خون می‌شود.
6- تسریع زمان بازگشت به حالت اوّلیه بعد از فعّالیت‌های شدید.
7- تقویت عضله قلبی و دیگر عضلات بدن.
8- كاهش نبض كه دلالت  بر كارآیی قلب دارد.
9- ســوزاندن كالــری‌، كـمك به پیشگــیری ازفشـارخـون بالا، بیماری قلبی، بیماری قند(دیابت) و دیگر بیماری‌هایی كه مربوط به افزایش چربی بدن است.
10- افزایش سرعت كار و كارآیی بدن با توجه به جذب مواد غذایی.
11- انقباض عضلانی كه سبب افزایش قدرت و كار بدنی بیشتر می‌شود.
12- افزایش استقامت.
13- بهبود وضعیت و حالت بدن و تناسب اندام.
14- كاهش لیپوپروتئین‌های با دانسیتة پایین(مربوط به بیماری قلبی وسرم كلسترول).
15- افزایش لیپوپروتئین‌های با دانسیتة بالا (جلوگیری كننده بیماری قلبی).

سلامت روانی
محققان دریافتند كه اندورفین‌ها ماده‌ای شیمیایی هستند كه توسط مغز آزاد شده و عملكردی مشابه مورفین دارند. اندورفین‌ها درد را كاهش داده و احساس راحتی و آسودگی ایجاد می‌نمایند. مقدار این مواد در هنگام تمرین ورزشی افزایش یافته و از آن ‌جا كه در دوندگان استقامت كه آهسته می‌دوند،‌ حالت نشاط و آرامش به ‌وجود می‌آید، انتظار می‌رود كه آزاد شدن این مواد در هنگام دویدن آهسته و طولانی، بیشتر گردد. بنابر این فواید روانی تمرین اساس فیزیولوژیكی و بیوشیمیایی دارد.
برخی از فواید ورزش كه موجب سلامت روانی می‌شود، عبارتند از:
1- افزایش عزّت نفس كه در اثر درك شایستگی‌های بدنی به ‌وجود می‌آید.
2- كسب محبوبیت در بین مردم، زیرا ارائه حركات بدنی جالب، سبب می‌شود كه مردم با تمایل، علاقه و توفیق اجتماعی و شغلی بیشتری ورزشكاران را مورد توّجه قرار دهند.
3- افزایش هوشیاری و توانایی.
4- كارآیی شغلی، زیرا سلامت مردان و زنان در محیط كار و سازمان، سبب حضور فعّال در كار، بیماری كم‌تر، كاهش حوادث و تمایل و نظر مساعد‌تر نسبت به كاركردن می‌شود.
5- كاهش احساس افسردگی و اضطراب.
6- توانایی بهتر در كنترل استرس كه در نتیجة كاهش رفتارهای استرس‌زا است.
بعضی افراد با شركت كردن در ورزش‌ها و بازی‌ها، آمادگی جسمانی خوبی پیدا می‌كنند. اما اجرای برخی مهارت‌های خاص ورزشی، نیاز به همه عوامل آمادگی جسمانی نداشته و فقط بعضی از عوامل، نقش مهمی را ایفاء می‌كند. به هر حال هر یك از عوامل آمادگی جسمانی فواید خاص خود را دارد.
به طور كلی عوامل آمادگی جسمانی به دو بخش: الف- عوامل آمادگی مربوط به سلامت ب- عوامل آمادگی مربوط به مهارت‌های ورزشی تقسیم می‌شود.

عوامل آمادگی مربوط به سلامت
1- تركیب بدن: نسبت درصد عضله، چربی، استخوان و دیگر بافت‌ها را كه درساختار بدن به كار رفته ‌است، تركیب بدن گویند. یك فرد سالم درصد چربی بدن پایین‌تری دارد. مثلاً در مردان میزان چربی 10 تا 20 درصد و در زنان 18 تا 25 درصد، نشان دهندة وضعیت جسمانی خوب است.
2- انعطاف پذیری: عبارت از دست‌یابی به دامنه حركتی مفید در یك مفصل است، كه تحت تأثیر طول عضله، ساختار مفصل و عوامل دیگر قرار دارد. یك فرد سالم می‌تواند مفاصل بدن خود را در یك زاویه كامل حركتی در هنگام ورزش یا كار، به حركت درآورد.
3- آمادگی قلبی عروقی: توانایی قلب، عروق، خون و سیستم تنفسی جهت تهیه اكسیژن و سوخت  و ساز عضلات در هنگام تمرین است. یك فرد ورزیده می‌تواند بدون تحمّل فشار زیاد و در زمان طولانی، فعالیت بدنی نماید.
4- استقامت عضلانی: توانایی انجام كار عضلانی مداوم است. یك فرد آماده می‌تواند یك حركت را برای زمان طولانی بدون خستگی زیاد تكرار نماید.
5- قدرت عضلانی: حداكثر نیروی مطلق كه عضله می‌تواند وارد كند و یا در واقع، بلند كردن وزنه‌های سنگین است. یك فرد ورزیده می‌تواند با به كارگیری نیروی عضلانی و بلند كردن یا كنترل سنگینی و وزن خود به انجام كار یا ورزش بپردازد.

عوامل آمادگی مربوط به مهارت‌های ورزشی
1- چابكـی: توانـایی تغییر ســریع بدن یا قسمت‌هــایی از آن است. اســكی و كشتی، فعالیت‌هایی هستند كه نیاز به چابكی دارند.
2- تعادل: توانایی حفظ وضعیت بدن در هنگام حركت یا سكون است. اسكی روی آب، اجرای حركت تعادلی در ژیمناستیك یا انجام كارهای ساختمانی در بناهای مرتفع همگی فعالیت‌هایی هستند كه نیاز به داشتن تعادل دارد.
3- هماهنگی: توانایی به كارگیری حس‌های مختلف بدن جهت اجرای روان و دقیق حركات است. تردستی، ضربه زدن به توپ گُلف و شوت زدن به توپ، فعالیت‌هایی هستند كه نیاز به هماهنگی خوب دارد.
4- توان: توانایی تبدیل سریع انرژی به نیرو است. پرتاب دیسك و وزنه فعالیت‌هایی هستند كه نیاز به توان قابل ملاحظه‌ای دارند.
5- زمان عكس‌العمل: زمان بین تحریك و شروع حركت است. رانندگی اتومبیل و شروع دوهای سرعت نیاز به زمان عكس‌العمل خوب دارد.
6- سرعت: توانایی انجام یك حركت در زمان كوتاه است. دوندگان و بازیكنان حمله در فوتبال نیاز به سرعت زیاد پا دارند.
آمادگی جسمانی ازطریق شركت در هر فعالیت ورزشی توسعه نمی‌یابد. مسلماً برخی فعالیت‌ها مفید‌تر از بقیه هستند. جدول شماره 2 فوائد ورزش‌های مختلف را نشان می‌دهد. توجّه شما مستقیماً نه تنها به میزان آمادگی جسمانی كلی برای هر یك از ورزش‌ها، بلكه به آمادگی اختصاصی كه در هر یك از بخش‌ها نشان داده شده است، معطوف باشد.
جدول 2- كارت مخصوص ثبت نمره آمادگی جسمانی برای ورزش‌ها و تمرینات منتخب
 
نوع ورزش

 

اهداف دویدن دوچرخه سواری شنا اسكیت(روی یخ یا) هندبال – اسكواش اسكی صحرایی اسكی – از بالا به بسكتبال تنیس ورزش‌های سوئدی پیاده روی گلف سافت بال بولینگ   
آمادگی جسمانی   
استقامت قلبی و ریوی 21 19 21 18 19 19 16 19 16 10 13 8 6 5   
استقامت عضلانی 20 18 20 17 18 19 18 17 16 10 14 8 8 5   
قدرت عضلانی 17 16 14 15 15 15 15 15 14 13 11 9 79 5   
انعطاف 9 9 15 13 16 14 14 13 14 19 7 8 7 7   
تعادل 17 18 12 20 17 16 21 16 16 15 8 8 7 6   
وضعیت‌های عمومی   
كنترل‌وزن 21 20 15 17 19 17 15 13 16 12 13 6 7 5   
رشد عضلانی 14 15 14 14 11 12 13 11 13 18 11 6 5 5   
گوارش 13 12 13 11 13 12 10 11 12 11 11 7 8 7   
خواب 16 15 16 15 12 15 12 14 11 12 14 6 7 6 
«نمرة 21 نشان دهندة حداكثر فایده است. این نمرات براساس فعالیت‌های منظم(حداقل چهار بار در هفته) و با شدت نیم تا یك ساعت در هر جلسه ایجاد می‌شود.»

اگر شما نیاز خاصی دارید، بعضی ورزش‌های معین بهتر از بقیه خواهد بود. مثلاً اگر می‌خواهید وزنتان را كم كنید، دویدن آهسته (Jogging) توصیه می‌شود (زیرا به شما امتیاز 21 كه حداكثر فائده است، می‌دهد) یا اگر انعطاف پذیری مورد توجه شماست بهتر است ورزش‌های سوئدی (ورزش‌های سبك بدون وسیله) یا بازی هندبال یا اسكواش (كه امتیاز آن‌ها 19 و 16 است) انجام دهید.
برنامه تمرینات بدنی جهت آمادگی جسمانی و روانی
تمرینات بدنی یك شیوة مؤثر،‌ كافی و ارزان جهت كنترل استرس و سلامت جسمی است. سلیه پدر علم روانشناسی اعتقاد داشت كه اشخاصی كه بطور مرتب ورزش می‌كنند، قادر هستند در برابر عوامل استرس زا، بهتر مقاومت كنند و یا در برابر موقعیت‌هایی كه پر استرس هستند، ایستادگی بیشتری از خود نشان دهند.
مهمترین هدف تربیت بدنی و ورزش این است تا افراد را برای یك زندگی مطلوب آماده نماید. بنابر این تشویق و ترغیب افراد به تمرینات ورزشی گامی در جهت كارآیی بیشتر افراد در زندگی و كار است. مع الوصف مربیان هم باید در هنگام آموزش حركات و فعالیت‌ها به این نكات توجه نمایند:
الف- شركت كنندگان باید از حركت و فعالیت لذت ببرند.
ب- حركات به عنوان یك شیوة مدیریت فشارروانی در كاهش یا افزایش به موقع سطح فشارروانی مورد توجه باشد (فوائد ویژه نظیر افزایش عزت نفس، افزایش اعتماد به نفس و كاهش واكنش‌های روانی استرس).
ج- نقش فعالیت بدنی در تولید انرژی و تحرك و پویایی بیشتر افراد.
د- نقش تمرین در خودباوری در تمام مراحل زندگی و تقویت استعدادها بخصوص استعدادهای جسمی

معاینات پزشكی قبل از تمرین
سازمان‌های مختلف پزشكی و ورزشی، یك ارزشیابی اولیة پزشكی را قبل از مبادرت ورزیدن به تمرین فراهم ساختند.
افرادی كه بالای40 سال سن دارند و یا افرادی كه نسبتاً كم تحرك هستند، حتماً باید قبل از تمرین شدید توسط پزشك خود معاینه شوند. انجمن پزشكی امریكا برای افرادی كه دارای یكی از بیماری‌های ذیل هستند، ارزشیابی پزشكی كاملتری را توصیه می‌كند:
1- بیماریهای عفونی حادّ و مزمن.
2- بیماری دیابت كه  بخوبی قابل كنترل نیست.
3- نشانه‌های چاقی.
4- بیماری سیستم عصبی مركزی ، پریشان روانی (پسیكوز) یا پریشان عصبی (نِوْرُز) شدید.
5- كم‌خونی شدید.
6- درد سینه (آنژین صدری) یا علائم دیگر یا نشانه‌هایی از نارسائی عضله قلبی (میوكاردی).
7- فشار خون بالایی كه حائز اهمیت باشد(دیاستولیك).
8- بی‌نظمی ضربان قلب (آریتمی)، بیماری‌های مهّم دریچه‌‌های قلب یا عروق خونی بزرگ، بیماری قلبی مادرزادی بدون سیانوز.
8- بیماری كم ‌كاری كبد ، بیماری كلیوی، بیماری عضلات اسكلـتی.
9-  استفادة مداوم از داروهایی نظیر: الف) رِزِرپین(داروی ضد فشار خون بالا)، ب) سولفات گوانتیدین (جهت درمان فشار خون با منشأ كلیوی)، ج) هیدروكلراید پروپرانول(ضد آنژین صدری)، د)سولفات كینیدین(ضد آنژین صدری)، نیتروگلیسیرین (گشاد كننده عروق و ضد آنژین صدری) و دیگر داروهای گشاد كننده عروق، ه) هیدرو كلراید پروكینامید (آنتی‌آریتمی، ضد آنژین صدری)، و)دیژیتالیس (جهت نارسایی قلبی بوسیله كاهش ضربان و افزایش قدرت انقباضی)، ز)كاتُكولامین‌ها (مثل آدرنالین)، ح) عوامل مسدود كننده عقده یا گانگلیون، ط)اَنسولین، ی)داروهای مؤثر بر روان.



برچسب ها: تربیت بدنی ،
آخرین ویرایش: - -

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر